Pracownia Logopedyczna

PRACOWNIA LOGOPEDYCZNA

Pracownia prowadzi działalność dydaktyczno-naukową zgodnie z zadaniami, które pełni logopedia jako dyscyplina naukowa i kierunek studiów. Założenia teoretyczne i praktyczne rozwiązania we współczesnych koncepcjach logopedii, jako dyscyplinie wiedzy, nie ograniczają się tylko do bezosobowego pojęcia mowy i słownego porozumiewania się, ale obejmują cały proces komunikacji, indywidualnie zróżnicowany, ukierunkowany nie na zaburzenie, ale na osobę w całościowym ujęciu biopsychospołecznym[1] Interdyscyplinarność i wielopoziomowość zadań opieki logopedycznej wobec osób z zaburzoną zdolnością komunikacyjną wymaga współpracy różnych specjalistów[2].

W sferze zainteresowań badawczych pracowników pracowni jest:

  • opracowanie programów i projektów badawczych obejmujących nawzajem się uzupełniające trzy poziomy zadań interwencji logopedycznej: profilaktykę, diagnozę i terapię;
  • nawiązanie kontaktu z czynnie pracującymi logopedami – praktykami, w celu opracowania długofalowych badań na temat stanu profilaktyki i terapii logopedycznej w Polsce.

Każdy pedagog specjalny  w swojej pracy rehabilitacyjnej spotyka się z problemem dzieci, młodzieży i dorosłych z trudnościami w komunikacji werbalnej. Jednak zadania logopedii nie ograniczają się tylko do terapii wad lub zaburzeń mowy, ale obejmują szerszy zakres działań, m.in. dbanie o kulturę żywego słowa, czyli przygotowanie przyszłych pedagogów specjalnych, asystentów osób niepełnosprawnych do kultywowania poprawności wymowy.

Działalność dydaktyczna nauczycieli akademickich z przygotowaniem w zakresie logopedii ogólnej i/lub specjalizacji zawodowych: neurologopedii, surdologopedii, glottodydaktyki i emisji głosu obejmuje:

  • organizację i prowadzenie zajęć, opracowanie kart kursu z przedmiotów: „Logopedia”, „Emisja głosu”, „Komunikacja alternatywna”, „Oligofrenologopedia”, „Zaburzenia komunikacji językowej – oligofazja”, „Zaburzenia komunikacji językowej – dyzartria, anartria”.

Opracowanie:  dr hab. Grażyna Gunia, prof. UP



[1] Gunia G., Lechta V. Wprowadzenie do logopedii. Impuls, Kraków, 2011

[2] Gunia G. Terapia logopedyczna dzieci z zaburzeniami słuchu i mowy. Wybrane problemy teorii i praktyki surdologopedycznej.  Impuls, Kraków, 2010

 

Comments are closed.