A.Mikrut

MIKRUT ADAM

Posiadane stopnie i tytuły naukowe:

doktor, dziedzina nauki/sztuki: n. humanistycznych, dyscyplina naukowa/artystyczna: pedagogika,
rok nadania: 1991.

tytuł rozprawy doktorskiej: Aktywność społeczna a cechy indywidualne uczniów szkół specjalnych dla upośledzonych umysłowo w stopniu

doktor habilitowany, dziedzina nauki/sztuki: n. humanistycznych,
dyscyplina naukowa/artystyczna: pedagogika – pedagogika specjalna, rok nadania: 2006,

tytuł rozprawy habilitacyjnej: Agresja młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną – uwarunkowania i przejawy

Data i forma zatrudnienia w Uczelni:

zatrudniony/a: 1 X 1982    na podstawie: umowa o pracę,

Prowadzone zajęcia dydaktyczne:

-       Seminarium magisterskie;

-       Seminarium licencjackie;

-       Metody statystyczne w badaniach pedagogicznych – wykład, ćwiczenia audytoryjne;

-       Podstawy samokształcenia i autoewaluacji – ćwiczenia audytoryjne;

-       Metodyka kształcenia uczniów z niepełnosprawnością intelektualną lekkiego stopnia – wykład.

Dorobek naukowy

Moje zainteresowania badawcze koncentrują się wokół następującej problematyki:

- funkcjonowanie społeczne osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz jego indywidualne i  pozaindywidualne uwarunkowania, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń w zachowaniu;

- kształcenie uczniów z lekką niepełnosprawnością intelektualną, zwłaszcza w ramach I etapu edukacji;

- paradygmaty współczesnej pedagogiki specjalnej;

- zastosowanie metod statystyki opisowej w pedagogice specjalnej.

Wykaz 10 najważniejszych publikacji:

  1. Agresja młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną – uwarunkowania i przejawy (str. 271). Kraków 2006: Wydaw. Naukowe UP.
  2. Elementy metodyki nauczania początkowego dzieci upośledzonych umysłowo (240 str.). Kraków 1998: Wydaw. Naukowe WSP (współautor: J. Wyczesany).
  3. Loneliness of people with intellectual disability in the context of reflection on human suffering. In. J. Binnebesel, Z. Formella, P. Krakowiak and Z. Domżał (ed.) Experiencing a suffering, vol. 1 (pp. 197 – 210). Roma 2012: LAS, Łódź 2012: Wydawnictwo WSEZiNS.
  4. paradygmacie bytowym w pedagogice specjalnej. W: J. Wyczesany i E. Dyduch (red.), Krakowska pedagogika specjalna (str. 10 – 21). Kraków 2010: Wydaw. Naukowe UP.
  5. paradygmacie pojęciowym w kontekście zmiany społecznego wizerunku osób z niepełnosprawnością intelektualną. W: B. Witkowska, K. Bidziński i P. Kurtek (red.), Dzieci i młodzież ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w realizacji zadań rozwojowych (str. 60 -70). Kielce 2010: Wydaw. Uniwerytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego.
  6. Ocenianie jako obszar kompetencji nauczyciela kształcenia zintegrowanego pracującego metodą ośrodków pracy. W: P. Majewicz i A. Mikrut (red.), Kompetencje pedagoga w kontekście teorii i praktyki edukacji specjalnej. (str. 79 – 96). Gliwice, Kraków 2008: „Impuls”.
  7. Podmiotowość jako paradygmat pedagogiki specjalnej. W: Pedagogika specjalna. Różne poszukiwania – wspólna misja (str. ). Warszawa 2009: Wydaw. APS.
  8. Pozytywne ukierunkowanie jako paradygmat pedagogiki specjalnej. W: J. Baran, T. Cierpiałowska i A. Mikrut (red.), Teoria i praktyka oddziaływań profilaktyczno-wspierających rozwój osób niepełnosprawnością (str. 16 -22). Kraków 2011: Wydaw. Naukowe UP.
  9. Wybrane metody statystyki opisowej dla pedagogów (166 str.). Kraków 1999: Wydaw. Naukowe WSP.
  10. Zaburzenia w zachowaniu młodzieży z lekką niepełnosprawnością intelektualną – przejawy i uwarunkowania. W: K. Ćwirynkało (red.), Wychowanie w edukacji specjalnej osób z lekką niepełnosprawnością intelektualną (str. 170 – 195). Toruń 2011: „Akapit”.

Comments are closed.